Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Αλήθεια λέω, δεν νοιάζεται κανείς, αν θα χαθούμε εμείς...

Logo bigΞεκινώντας από τα εφηβικά μας χρόνια, βαφτίσαμε όνειρα και φιλοδοξίες βάσει μιας ασύδωτης λογικής και λειτουργείας στην κοινωνία. Σπίτια, εξοχικά, δάνεια στο δάνειο, 4 αυτοκίνητα, καθημερινές βραδινές εξόδοι, θα έλεγε κανείς ότι υπήρχαν κατάλοιπα, ότι ζούσαμε στο κλουβί τόσα χρόνια και έπρεπε να προλάβουμε να τα κάνουμε όλα μέσα σε 2 δεκαετίες, τις χρυσές αυτές του 80 και 90, όπως πολλοί λένε. Κάποιοι τυχεροί άδραξαν την ευκαιρία και με σωστή διαχείριση απολαμβάνουν την σιγουριά. Άλλοι, και πιο πολλοί, δεν στάθηκαν τόσο τυχεροί και τώρα βρίσκονται σε δυσμενή θέση. Είναι όμως αλήθεια δυσμενής η θέση? Μήπως να έχει ο καθένας αυτά που μπορεί και στην ουσία αξίζει (βάσει αριθμών πάντα)?

 

Φτάσαμε λοιπόν αισίως στα τελευταία 5 έτη (και παραπάνω θαρρώ) όταν και άρχισε η αμφιλεγόμενη παρκαμή, η μόδα των 10's με την ονομασία 'κρίση'. Η κρίση φταίει για όλα, οι τράπεζες και 'αυτοί' (χωρίς άμεσο κατονομασμό ατόμων). Η πορεία μας ήταν δεδομένη, φαινόταν, μύριζε το σάπιο αλλά όλοι δεν ήθελαν να το πιστέψουν. Επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις, ασύδωτοι δανεισμοί και ‘λαμογιές’. Οι μεταβλητές της συνάρτησης έδειχναν ότι ήταν ασυνεχής. Κάπου θα βρίσκαμε την τρύπα και θα πέφταμε μέσα, γιατί η φούσκα ήταν μεγάλη. Δυστυχώς αυτοί που πιάστηκαν, και ακόμα χειρότερα αυτοί που ήταν ‘πιασμένοι’, όχι απλά δεν θέλουν να βοηθήσουν αλλά ακόμα χειρότερα φεύγουν από τον τόπο του εγκλήματος με ελαφριά πηδηματάκια.

Πολλές φορές διερωτώμαι, ποιος έχει σαφή απάντηση για το ενδεχόμενο της χρεωκοπίας? Ποιος μπορεί να ερμηνεύσει το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή? Η θεωρία λέει πως η ισοτιμία θα είναι 1-1, φυσικά με αναμενόμενη κατρακοίλα εντός ολίγων μηνών, αν όχι και εβδομάδων.

Αγαπητοί συμπολίτες, δυστυχώς βαδίζουμε στο άγνωστο και τείνω να πιστέψω ότι είμαστε το πειραματόζωο για τις υπόλοιπες χώρες της λατρεμένης Ε.Ε.

Στην τελική όμως, ο κόσμος είναι μια κουτσουλιά και τίποτα δεν μας εμποδίζει να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Τόλμη, θάρρος και διάθεση για αλλαγή. Από το αποτσίγαρο στο δρόμο μέχρι την αποποίηση της αγαπημένης ελληνικής έκφρασης 'δε βαριέσαι' και το αίσθημα σεβασμού στον ίδιο μας τον εαυτό. Ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και την κοινωνία.

Αλλιώς, δεν θα μας μείνει τίποτα παρά ένα iphone (το 4s για να νιώθουμε πιο γεμάτοι) στο χέρι μας και ένα ζευγάρι γαμάτα (ή γάματα) ακουστικά να καλύπτει τις σκέψεις μας.

 

Η γκρίνια δεν είναι κακό. Η απάθεια ναι.

 

Π. Μ.

 

 

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση